İktidarın ülkenin gündemini belirlediği, üniversiteleri kendi siyasal tercihleri doğrultusunda yeniden dizayn ettiği bir dönemde, Diyarbakır’da öğrenciler 6 Kasım’ı unutmadı.

Yıllar sonra gerçekleştirilen YÖK karşıtı eylem, üniversitelerdeki baskı ve vesayet düzenini bir kez daha gündeme taşıdı. 12 Eylül askeri darbesinin ardından, 6 Kasım 1981’de kurulan Yükseköğretim Kurulu (YÖK), 45 yıldır üniversiteler üzerindeki merkeziyetçi ve vesayetçi yönetimin başlıca araçlarından biri.

Darbe döneminden bugüne uzanan bu yapı, bugün de iktidarın üniversiteleri siyasal tercihlerine göre şekillendirmesinin araçlarından biri olmayı sürdürüyor. Üniversite iradesini dışlayan rektör atamaları ve liyakat yerine siyasal yakınlığın belirleyici olduğu kadrolaşma politikaları, akademik özgürlüğü ve bilimsel özerkliği tehdit ediyor.

Dicle Üniversitesi öğrencileri ise YÖK’ün 45. kuruluş yıl dönümünde Rektörlük önünde bir araya geldi.

Komünalist Öğrenci Gençlik Hareketi’nin (KÖGEH) çağrısıyla düzenlenen protestoda öğrenciler, YÖK’ün 12 Eylül darbesinin ürünü olduğunu vurgulayarak mücadeleyi büyütme çağrısı yaptı. Aradan geçen 45 yılın ardından değişmeyen talep ise açık: Üniversitelerin bilimsel özerkliği, akademik özgürlüğü ve demokratik yönetimi güvence altına alınmalı; üniversiteler siyasal iktidarın değil, akademisyenlerin ve öğrencilerin söz sahibi olduğu kurumlar olmalı.

Öğrenciler basın açıklaması Türkçe ve Kürtçe okundu.

Basın açıklamasının tamamı şöyle:

YÖK’ün Kuruluş Yıldönümünde Üniversitelerden Haykırıyoruz: Kayyumlara, Yozlaşmaya ve Özel Savaş Politikalarına Karşı Mücadeleyi Büyütüyoruz!
12 Eylül darbesinin üniversitelere bıraktığı en köklü miraslardan biri olan YÖK, kurulduğu günden bu yana üniversiteler üzerindeki merkezi denetimin sembolü olmuştur. 6 Kasım 1981’de kurulan bu kurum, üniversitelerin demokratik işleyişini ve özerkliğini doğrudan tasfiye etmiştir. Komünalist Öğrenci Gençlik Hareketi (KÖGEH) olarak kuruluşunun yıldönümünde bir kez daha ilan ediyoruz: YÖK, darbe zihniyetinin akademiye vurulmuş prangasıdır ve bu vesayet aygıtı lağvedilene kadar mücadelemiz sürecektir!
Kampüslerde gençliğin hak arama kanalları kapatılmakta, öğrenci örgütlülüğü soruşturmalar, polis baskısı ve cezalarla yasaklanmaya çalışılmaktadır. Bilimsel ve idari özerklik tamamen yok edilmiş; cumhurbaşkanlığı tarafından atanan kayyum rektörler eliyle liyakatsizlik, kadrolaşma ve nepotizm üniversitelerin her hücresine yayılmıştır. Akademi, sermayenin çıkarlarına hizmet eden birer şirket haline getirilirken; geleceksizliğe itilen binlerce genç mezun işsizler ordusuna katılmakta, akademisyenler ve öğrenciler ise sistematik mobbingve güvencesizlikle sindirilmek istenmektedir.
Eğitim hakkı derinleşen ekonomik kriz ve barınma kıskacında gasp edilmektedir. Yoksulluk ve ekonomik sıkıntılar içindeki öğrenciler, kamusal yurt imkânlarının yetersizliği nedeniyle cemaat ve tarikatların elindeki yurtlara mahkûm edilmekte; gençliğin geleceği gerici ağlarca kuşatılmaktadır.
Bu baskı koşulları, özellikle Kürdistan’daki üniversitelerde sömürgeci anlayışın bir uzantısı olarak planlı bir özel savaş politikasına dönüştürülmektedir. Ana dilde eğitim hakkının gasbedildiği üniversitelerde; gençliği kimliğinden, dilinden ve toplumsal dinamiklerinden koparmayı hedefleyen asimilasyon ve yozlaştırma politikaları yürütülmektedir. Kürdistan’daki üniversitelerde kadın öğrencilerin devlet eliyle fuhuşa, çürütmeye ve çeteleşme ağlarına çekilmek istenmesi; bu kirli özel savaş konseptinin en açık göstergesidir. Bugün YÖK’ün temsil ettiği bu darbeci gelenek, iktidarın tekçi ve özel savaş politikalarıyla birleşerek üniversitelerde ve yurtlarda öğrenciye yaşam alanı bırakmamaktadır .

Ezgi çakıcı 2 kasım 2026 da bornova kyk kız öğrenci yurdunun 6. Katından düştüğü iddia edilerek hayatını kaybetti

Nur Sena Düzgün
Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 2. sınıf öğrencisi olan 21 yaşındaki genç kadın, 27 Mayıs 2025’te Diyarbakır’daki Onkoloji Hastanesi bahçesinde intihar ederek hayatına son verdi.

Zehra Kaçar 4 Haziran 2026’da Safahat Kız Öğrenci Yurdu’nun 6. katından düşerek hayatını kaybetti

Halil İbrahim 6 Haziran 2026’da Ahmet Cevdet Paşa KYK Erkek Öğrenci Yurdu’nda yaşamına son verdi (mezuniyet günü).

Zeynep Dicle Çalışır 7 Haziran 2026’da yurt odasında ölü bulundu.
Ve daha ismini saymadığımız bir çok sıra arkadaşımız bu sistemin kurbanları oldular .Gençler gelecek yaratma ümidiyle üniversitelere gelmektedir ancak buralarda hayalleri yok edilmekte yaşama sevinci bırakılmamakta ve sistematik bir şekilde gelecekleri ellerinden alınmaktadır. İntihar eden genç yoktur gençleri intihara sürükleyen sistem vardır.Gençlerin iradesini kırmayı amaçlayan bu politikalar, toplumsal yapıyı teslim alma hamlesidir. Bizler gülistan doku Roj Welat kızmaz nursena düzgün ve Rojin kabaiş in sıra arkadaşları olarak buradan bu politikaları kabul etmediğimizi haykırıyoruz.
YÖK’ün Kuruluş Yıldönümünde Taleplerimizi ve Çözüm Yollarımızı Haykırıyoruz:

1. YÖK Lağvedilmeli, Kayyum Rejimine Son Verilmelidir
2. Ana Dilde ve Bilimsel Eğitim Sağlanmalıdır
3. Öğrenci Örgütlülüğüne Özgürlük Tanınmalıdır
4. Nepotizm ve Liyakatsizlik Son Bulmalıdır
5. Barınma ve Beslenme Hakları Kamulaştırılmalıdır
6. Özel Savaş Politikaları Derhal Durdurulmalıdır:
   Bizler biliyoruz ki bu mücadele köksüz değildir! 68’in anti-emperyalist ve özgürlükçü öğrenci hareketinden, Denizlerin siper yoldaşlığından, Mahirlerin fedakâr direniş çizgisinden ve İbrahimlerin tavizsiz çelikleşmiş iradesinden aldığımız mirasla kampüslerimizi savunuyoruz. Türkiye devrimci hareketinin bu önderlerinin açtığı yolda; Kürdistan devrimcilerinin, Mazlumların, Dörtlerin ve Özgürlük Mücadelesi’nin bıraktığı direniş meşalesini üniversitelerde harmanlıyoruz.
   YÖK’ün 40 yılı aşan baskı ve denetim rejimine, üniversitelerdeki gericileşmeye ve özel savaş konseptine geçit vermeyeceğiz. KÖGEH olarak, devrimci önderlerimizin bıraktığı tarihsel sorumlulukla; özerk, demokratik, özgür ve ana dilde eğitim mücadelemizi zafere taşıyacağımızın sözünü veriyoruz!

Yaşasın Özerk, Demokratik, Bilimsel ve Ana Dilde Eğitim Mücadelemiz!

Di salvegera damezrandina YÖKê de em ji zanîngehên xwe diqîrin: Em têkoşîna li dijî qeyûman, polîtîkayên xerabûnê û şerê taybet mezin dikin!

Yek ji mîrasên herî kûr ên derbeya 12ê Îlonê ya ku ji bo zanîngehan hat hiştin, YÖK e. Ev sazî ji roja damezrandina xwe ve sembola çavdêriya navendî ya li ser zanîngehan e. Ev sazî di 6ê Mijdarê 1981ê de hat damezrandin û bi rastî jî rêxistina demokratîk û xweseriya zanîngehan betal kir. Em wekî Tevgera Ciwanên Xwendekarên Komûnalîst (KÖGEH) di salvegera damezrandina wê de careke din dibêjin: YÖK pranga ya zihniyeta derbeyê ye ku li ser akademiyê hatiye xistin û heta ku ev amûra vesayetê betal nebe, têkoşîna me wê berdewam be!

Li kampûsan rêyên daxwazkirina mafên ciwanan têne girtin, rêxistinbûna xwendekaran bi lêpirsînan, zexta polîs û cezayan tê qedexe kirin. Xweseriya zanistî û îdarî bi temamî hat tune kirin; bi destê rektorên qeyûm ên ku ji aliyê serokkomariyê ve têne tayînkirin, bêlayiqî, kadrokirin û nepotîzm di her hucreya zanîngehan de belav bûye. Akademî dibe şîrketa ku xizmetê sermayeyê dike; bi hezaran ciwanên mezûn ên ku ber bi bêpêşerojê ve têne ajotin, dikevin nav bêkaran, akademisyen û xwendekar jî bi mobbinga sîstematîk û bêewlehiyê têne tepisandin.

Mafa perwerdeyê di nava krîza aborî ya kûr û tengasiya bargehê de tê girtin. Xwendekarên di nava xizanî û zehmetiyên aborî de, ji ber kêmbûna îmkanên wargehên gelemperî, mecbûr dimînin ku biçin wargehên cemaet û tarîqetan; pêşeroja ciwanan ji aliyê torên paşverû ve tê dorpêçkirin.

Ev şertên zextê, bi taybetî li zanîngehên Kurdistanê, wekî berdewamiya têgihiştina kolonyalîst, dibe polîtîkaya şerê taybet. Li zanîngehên ku mafê perwerdeya bi zimanê dayikê jê hatine girtin; polîtîkayên asîmîlasyon û xerabkirinê têne meşandin ku armanc dikin ciwanan ji nasname, ziman û dînamîkên civakî yên xwe veqetînin. Li zanîngehên Kurdistanê, xwendekarên jin têne xwestin ku bi destê dewletê ber bi fuhûşê, xerabûnê û torên çeteyan ve bên kişandin; ev nîşana herî eşkere ya vê polîtîkayên şerê taybet a qirêj e. Îro ev kevneşopiya derbeyî ya ku YÖK temsîl dike, bi polîtîkayên yekparêz û şerê taybet ên desthilatdariyê re dibe yek û li zanîngeh û wargehan cihê jiyanê ji xwendekaran re nahêle.

Ezgi Çakıcı di 2ê Mijdarê 2026an de, bi îdiaya ketina ji qata 6emîn a wargeha KYK ya Bornovayê, jiyana xwe ji dest da.

Nur Sena Düzgün ku 21 salî ya ku xwendekara sala 2emîn a Fakulteya Îlahiyatê ya Zanîngeha Dîcleyê bû, di 27ê Gulanê 2025an de li baxçeya Nexweşxaneya Onkolojiyê ya Amedê bi xwekuştinê jiyana xwe bi dawî anî.

Zehra Kaçar di 4ê Hezîranê 2026an de ji qata 6emîn a wargehê Safahatê ket û jiyana xwe ji dest da.

Halil İbrahim di 6ê Hezîranê 2026an de li wargehê KYK ya Ahmet Cevdet Paşa jiyana xwe bi dawî anî (roja mezûniyetê).

Zeynep Dicle Çalışır di 7ê Hezîranê 2026an de li oda wargehê mirî hate dîtin.

Û gelek hevalên me yên din ên ku navên wan em nabêjin, bûne qurbanên vî pergalê. Ciwan bi hêviya afirandina pêşerojê tên zanîngehan, lê li vir xeyalên wan têne tunekirin, kêfa jiyanê ji wan tê girtin û bi awayekî sîstematîk pêşeroja wan ji destên wan tê standin. Ciwanê xwekuştî tune ye; sîstema ku ciwanan ber bi xwekuştinê ve dihêle heye. Ev polîtîkayên ku armanc dikin îradeya ciwanan bişkînin, hewldana teslîmgirtina avahiya civakî ye. Em wekî hevalên rêza Gülîstan Doku, Roj Welat Kızmaz, Nur Sena Düzgün û Rojîn Kabaiş, li vir dibêjin ku em van polîtîkayan qebûl nakin.

Di salvegera damezrandina YÖKê de em daxwaz û rêyên çareseriyê yên xwe diqîrin:

1. YÖK bê betal kirin, rejîma qeyûman bigihêje dawiyê:
2. Perwerdeya bi zimanê dayikê û zanistî were misogerkirin:
3. Azadî ji bo rêxistinbûna xwendekaran were dayîn:
4. Nepotîzm û bêlayiqî bigihêje dawiyê:
5. Mafên bargeh û xwarinê bên gelemperîkirin:
6. Polîtîkayên şerê taybet bila bidawî bibe

Em dizanin ku ev têkoşîn bêkok nîne! Bi mîrasa ku em ji tevgera xwendekarên antî-emperyalîst û azadîxwaz a 68an, ji hevaltiya sîperê ya Denîzan, ji xeta berxwedana fedakâr a Mahîran û ji îradeya Îbrahîman digirin, em kampûsên xwe diparêzin. Li ser rêya ku van pêşengên tevgera şoreşger a Tirkiyeyê vekirine; meşela berxwedanê ya ku şoreşgerên Kurdistanê, Mezlûman, Çaran û Têkoşîna Azadiyê hiştine, em li zanîngehan tevlihev dikin.

Em ê rê nedin rejîma zext û çavdêriya YÖKê ya zêdetirî 40 salan, paşverûbûna li zanîngehan û polîtîkayên şerê taybet. Em wekî KÖGEH, bi berpirsiyariya dîrokî ya ku pêşengên me yên şoreşger hiştine, soz didin ku têkoşîna xwe ya perwerdeya xweser, demokratîk, azad û bi zimanê dayikê em ê bigihînin serkeftinê!

Bijî têkoşîna me ya perwerdeya xweser, demokratîk, zanistî û bi zimanê dayikê!