İklim Adaleti İçin İçerik Üretim Hackathonu, 24-25 Eylül’de İstanbul’daki Postane’de gerçekleşti. İki günlük etkinlikte farklı alanlarda çalışan sivil toplum aktörleri ile içerik üreticileri, iklim adaletinin barınma, gıda, göç, sağlık, çocuk hakları, bakım, kent yaşamı ve afetler gibi farklı meselelerle kesişimini ele aldı.

Etkinliğin kolaylaştırıcılarından Esra Özgür’ün bilgilendirmesiyle başlayan etkinlik, Mekanda Adalet Derneği’nden Yağız Eren Abanus ile Kerem Çiftçioğlu’nun oturumlarıyla devam etti.

İklim krizi yalnızca karbon meselesi değil

Yağız Eren Abanus, iklim krizinin bilimsel arka planını ve iklim adaleti yaklaşımını ele aldı. Abanus, insanlığın Dünya’nın doğal sistemleri üzerindeki baskısını değerlendiren “gezegensel sınırlar” yaklaşımı üzerinden iklim değişikliği, biyolojik çeşitlilik kaybı, arazi kullanımı, tatlı su kaynakları ve okyanus asitlenmesi gibi çevresel süreçleri anlattı ve 2023’te yayımlanan bilimsel değerlendirmeye göre dokuz gezegensel sınırın altısının aşıldığını hatırlattı.

Abanus oturumda sürdürülebilirliği yalnızca karbon emisyonlarının azaltılması üzerinden değerlendirme eğilimini tanımlayan “karbon tüneli” kavramına da dikkat çekti. İklim kriziyle mücadelede karbon salımını azaltmanın tek başına yeterli olmadığı; su kaynakları, biyolojik çeşitlilik, kaynak kullanımı ve toplumsal eşitsizliklerin de birlikte değerlendirilmesi gerektiği vurguladı.

İklim krizinin sorumluluğunun dünya genelinde eşit dağılmadığı da bu oturumda verilerle ele alındı: 2019 verilerine göre kişi başına yıllık karbon ayak izi Kuzey Amerika’da 20,8 ton CO₂ eşdeğeriyken Sahra Altı Afrika’da 1,6 ton seviyesinde bulunuyor. Bu fark üzerinden iklim adaletinin yalnızca emisyonların azaltılmasını değil, sorumluluğun, ekonomik kapasitenin ve iklim krizinin yarattığı etkilerin toplumlar arasındaki eşitsiz dağılımını da kapsadığı anlatıldı.

Korkunun karşısına çözüm ve harekete geçme kapasitesi

Kerem Çiftçioğlu’nun yürüttüğü “Umut Temelli İletişim 101” oturumunda ise iklim krizinin topluma nasıl anlatıldığı üzerinde duruldu. Krizin ciddiyetini gizlemeden, yalnızca felaket ve korku senaryolarına dayanmayan bir iletişim yaklaşımı tartışıldı.

Oturumda güven inşa etmek, insanların yaşadığı karmaşıklıkları ve kaygıları kabul etmek, şefkati güçlendirmek ve uygulanabilir çözümleri görünür kılarak umudu harekete geçirmek, etkili iletişimin temel unsurları arasında ele alındı.

Bu yaklaşımda umut, sorunları olduğundan küçük göstermek ya da gerçekçi olmayan bir iyimserlik yaratmak anlamına gelmiyor. Aksine bilimsel gerçekleri aktarırken, insanların ve toplulukların “ne yapılabilir?” sorusuna yanıt bulabilmesini sağlayacak çözüm ve hareket alanlarını da görünür kılmayı amaçlıyor.

İlk gün fikirler geliştirildi, ikinci gün üretime geçildi

İlk günün “Kesişimsel Zeminler ve Eşleşme” bölümünde sivil toplum temsilcileri ile içerik üreticileri ekipler oluşturdu. Katılımcılar kendi çalışma alanlarının iklim adaletiyle bağlantısını belirleyerek içerik fikirleri geliştirmeye başladı.

İkinci gün ise bu fikirler üretime dönüştürüldü. Ekipler video, anlatı ve görsel tasarım üzerinde çalışarak mentörlerden geri bildirim aldı. Kurgu ve son düzenlemelerin ardından ortaya çıkan içerikler katılımcılarla birlikte izlendi.

Esra Özgür, Kerem Çiftçioğlu, Yağız Eren Abanus ve Yaşar Adanalı’nın yürütücülüğündeki hackathon, özellikle COP31 sürecinde iklim adaletinin yalnızca çevresel bir mesele olarak değil, gündelik yaşamı ve farklı toplumsal hak alanlarını kesen bir konu olarak görünür kılınmasına odaklandı.

İki günlük çalışma, sivil toplumun farklı alanlarda ürettiği bilgi ve saha deneyimini içerik üreticilerinin yaratıcı anlatım araçlarıyla buluşturarak, iklim krizini yalnızca felaketler üzerinden değil; eşitsizlikleri, çözüm olanaklarını ve toplumsal dönüşümü de içeren daha geniş bir çerçevede anlatabilecek yeni hikâyeler üretmeyi amaçladı.

Bir yanıt yazın

ÖNE ÇIKANLAR