18 Temmuz 2025, Cuma

Türkiye’de LGBTİ+’lara yapılan açık saldırılar, hedef gösterme ve nefret politikaları Aile Yılı ilan edilen bu yıl oldukça arttı.
İktidarın valilikler aracılığıyla sokakları yasakladığı LGBTİ+’ların var oluşunu da yasaklamak isteyen bir kanun teklifii iktidarın ortakları tarafından Meclis’e sunuldu. Onur Ayı’nda LGBTİ+’ların medyadaki sesi KaosGL.org’a erişim engeli getirildi. Son olarak da İzmir’de trans kadınların yoğun olarak yaşadığı Alsancak Bornova Sokak’taki 14 ev hakkında, Konak Kaymakamlığı kapatma kararı verdi.
Böyle bir atmosferde 13. İzmir Onur Yürüyüşü, “Çark” temasıyla, 28 Haziran’da Alsancak Kıbrıs Şehitleri Caddesi’nde gerçekleşti. Hem bu atmosferi hem de İzmir Pride’ı LGBTİ+ hakları akvitisti Ani’ye sorduk.
Sağlık Bakanlığı’nın transların cinsiyet uyum süreçlerinde kullandığı hormon ilaçlarına 21 yaş sınırı getirmesiyle başlayalım. Ne düşünüyorsunuz?
Bu çok kritik bir soru. Tabi ki de özgür irade diyebilecekken benim bu konuda bir uzmanlığım olmadığının da altını çizmek isterim. Öncelikle eğer reşitseniz, buna müdahale edecek bir yasa, yönetmelik ya da mekanizmanın olması insan hakları ihlalidir. 18-21 yaş arasındaki gençlerin iradeleri yok mu? Bu açık açık 18 yaşında birine sen reşit değilsin ki demektir. Burada bir sorun var. Yani 2024’ün sonları 2025’in geldiğimiz yarısında, bu ayrımcı nefret politikalarının densizce olduğunu düşünüyorum. Sen reşit olmuş birine artık ne diyebilirsin? Haddini bilip, bir köşede oturman gerekli.
2025 yılının Aile Yılı ilan edilmesi sizin için ne anlam ifade ediyor, etkisi nasıl oluyor?
Baştan sona bir safsata. Aile yılı ne ya? Öncelikle aile kurmanın önündeki engel LGBTİ+’lar mı gerçekten? Soruyorum ilgili hükümete, “canım millet aç aç… Sen ne evliliği diye masal anlatıyorsun?” Bu yüzden önce toplumsal gerçekleri konuşmalıyız. Diyor ki ‘en az 3 çocuk yapın’. Bu çocuklara açlık sınırının altında verdiğin rakamlarla mı bakacak millet? Ailenin önündeki en büyük engel AKP ve kendini bilmez küçük ortaklarıdır. Ülkeyi getirdikleri durum ortadadır. Eee suçlu psikolojisi…
Ben bu ülkeyi darmadağın ettim, şimdi bunu kimin üzerine atayım? Zamanında hedef etnik gruplardı, şimdi ise LGBTİ+’lar… Çok reziller ve acınası bir halleri var. Hedef göstermeleri LGBTİ+’ları geriye atar diye düşünürken, tam da diplerinde olduğumuzun, her yer de olduğumuzun asabiyetini yaşıyorlar. Ay yaşasınlar… Bir gün o devran döner, o mahkeme salonlarında, “Aile Yılı” safsatalarıyla canından ettikleri LGBTİ+’lar bunun hesabını sorar.
Medyada LGBTİ+’lara yönelik ayrımcı söylemi ve görünürlüğü değiştiren KaosGL.org’a tam da Onur Ayı’nda getirilen erişim engelini nasıl yorumluyorsunuz?
KaosGL.org LGBTİ+ haberciliğinde zirve… Tabi kapatılması/erişime engellenmesi bizleri derinden sarstı. Özellikle Onur Ayı’na denk getirilmesi bir tesadüf değil tabi ki de.
Resmen halkın haber alma hakkını gasp ediyorlar. Eeee, kapattılar şimdi noldu? Ben mücadele etmekten mi vazgeçtim? Bilakis, iyice kamçılandım… Sahip olduğum öfkemi bir kez daha hükümete yöneltmem gerektiğinin farkına vardım. Bizim ana akımdan da, alternatif basından da tek bir beklentimiz var ayrımcı ve nefret içeren bir dille haber yapmamaları. Bu gazetecilik mesleğinin onuruna da bir lekedir. Kendini bilmez basın kuruluşları, kendilerine nasıl ‘biz basınız’ diyorlar? Hedef göstermeleri yüzünden bir sürü LGBTİ+’nın can ve mal güvenliği tehlikeye giriyor. Suç işliyorlar ayrımcı ve nefret içeren ifadelerle. Ama şunu bilmiyorlar ki biz alternatif bir basın da yaratıyoruz, halkın orayı takip etmesini de sağlıyoruz.
KaosGL.org’un genel yayın yönetmeni Yıldız Tar’ın HDK soruşturması kapsamında 40 gün cezaevinde kalmasında Yıldız’ın hem gazeteci hem de açık kimlikli bir lubunya olmasının etkisi var mıdır sizce? Benzer şekilde meslektaşı, açık kimlikli İrfan Değirmenci de bir forumda gözaltına alındı…
Eee tabi ki de hem tutsak lubunyalar hem de yargılanan lubunyalar çok fazla ayrımcılığa maruz kalıyorlar. Yıldız Tar’ın tutuklu yargılanmasında doğrudan lubunya kimliğinin etkili olduğunu düşünüyorum.
Çünkü maalesef mahkemeler sizi kimliklerinizden azade bir biçimde, sadece dosya kapsamında yargılamıyor. Kimliğiniz de yargılanırken önünüze seriliyor. Bu çok garip bir yöntem. Yani kimliğimle üzerime atılı suç ne alaka? Bu mahkemeler bir de adil olduğunu sanıyor. Ay, talimatla iş yapan polis, talimatla iş yapan yargı neyi anlatıyorsunuz bizlere? Artık 10 yaşındaki çocuk bile sizin tepeden inme talimatlarla iş yaptığınızı biliyor. Eee gün gelecek, bizleri kimliklerimiz nedeniyle yargıladığınız, suçsuz olduğumuz halde üzerimize çaldığınız o kara lekelerin hesabını, o mahkeme salonlarında sizler yargılanırken hatırlatacağız. Lubunya asla unutmaz!
Trans kadınların mekân hareketliliği ve mekânsal tercihleri hakkında bir teziniz var. Tez sürecinde deneyimlerinizden hareketle sizi özellikle etkileyen bir an var mıydı?
Bu tezi yazmak biraz zor oldu. Konu zordu, çalıştığım grup zordu, literatürde yeterli kaynak yoktu vb. Ama dedim ki ben beyaz bir akademi emekçisi olacağıma, trans kadınların derdiyle dertlenen biri olurum daha iyi. Suya sabuna dokunmayıp, tepeden tepeden bakan o bilim dünyasına şanlı bir girişim oldu tabi. Beni bu süreçte en etkileyen şey aldığım desteklerdi. Çünkü insanlar alışmış tepeden bakan çalışmalara. Biri irade gösterip, bir şey yaptığında gerçekten destekçisi oluyor, yalnız kalmıyor. Bende bu süreçte çok destek gördüm ve bu yüzden mutluyum.
Onur Ayı’nın son gününde Amerika’da yaşayan LGBTİ+’lar için büyük öneme sahip New York Stonewall Inn barına silahlı saldırı düzenlendi, hayati riski olan yaralılar var. Bu saldırıyı, Amerika’da ikinci Trump dönemi yaşanırken tüm dünyada görülen sağ-muhafazakar eğilimlerin bir sonucu olarak okuyabilir miyiz? Lubunyalar bu tip saldırılara karşı neler yapabilirler, nasıl önlemler alınabilir, nasıl mücadele edilir?
Bu sağ-muhafazakar eğilimlerin yükselişini toplumsal iki yüzlülük olarak okuyorum. Lubunyalar bir çok saldırıların hedefi oluyor. Koruma mekanizması yok. Caydırıcı politikalar yok… Bir lubunya ölünce yetkililer nasıl rahat uyuyor merak ediyorum hep… Bir lubunyanın başına bir şey geldiğinde başvuracağı kişiler yine lubunyalar oluyor. Çünkü biliyor, mahkeme salonunda klasik savunmalar olacağını, kolluğun onu ciddiye almayacağını biliyor. Sistemin kendisi adeta bir lubunya ölsün diye çalışıyor. Gönül isterdi ki kimlikler yasal zeminde tanınsın ve caydırıcı politikalar hayata geçsin.
İzmir’de gerçekleştirilen Onur Yürüyüşü’nde bu yıl kimse gözaltına alınmadı, bunu nasıl başardınız?
Bu mücadele başta alanda çeşitli “bedeller” ödeyen lubunyaların, sonrasında ise tüm lubunyaların eseri. Kolay değil siz 2025 yılında Kıbrıs Şehitleri Caddesine çıkacaksınız ve ‘trans cinayetleri politiktir’ diye slogan atacaksınız… Hiç kolay bir iş değil. Ama bunu başardı İzmir. Yaşattı ya!!! Bu mücadele gerçekten direngen ve oldukça onurlu bir mücadele. Resmen çatlaklardan sızdık… Ay alanları kendinizin mi sandınız? Yanıldınız aşko! Buradayız ve çatlaklardan sızıp sizlere gitmeyeceğimizi, bitmeyeceğimizi, yılmayacağımızı gösteriyoruz.





Bir yanıt yazın