“Kapısı kırılan karikatür dergisi, sessiz kalan polis, yükselen ‘şeriat’ sloganları: Bu talep neden barışçıl değil?”

Karikatür dergisi LeMan hakkında “Hz. Muhammed’e ilişkin bir karikatür yayınladığı” iddiasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından “dini değerleri alenen aşağılama” suçlamasıyla soruşturma başlattı. 

Çizimin sosyal medyada paylaşılmasının ardından İslamcı bir grup derginin Beyoğlu’ndaki binası önünde toplanarak tekbirler eşliğinde buluşmaya çağırdı. Grup, dergiye yönelik “O bina yanacak”, “Ya onlar ölecek ya biz” gibi tehditkâr sloganlar attı, dergi binasının kapısını kırarak içeri girdi, ancak olay yerinde bulunan polis ekiplerinin saldırgan gruba müdahale etmedi.

Bu eylemin ardından hiçbir eyleme izin verilmeyen İstiklal Caddesi’nde “Yaşasın şeriat” sloganları atıldı. Ancak, şeriat istemek barışçıl bir talep değil. Peki, neden? 

Şeriat demokratik hukuk düzenini reddeder

Şeriat talebi, laik ve demokratik hukuk sisteminin yerine din temelli bir yönetim biçimi kurulmasını amaçlar. Bu, anayasaya, eşit yurttaşlık ilkesine ve temel haklara aykırı bir taleptir. Çağrı inanç özgürlüğüyle değil, rejim değişikliğiyle ilgilidir.

Başka inanç ve yaşam biçimlerini dışlar

Şeriat rejimleri, kadınların haklarını sınırlar, LGBTİ+’ların varlığını reddeder, farklı mezhep ve inançları kabul etmez. Bu yüzden çoğulcu, çok inançlı ve çok kimlikli toplumlar için şeriat düzeni eşitliksiz ve baskıcı bir yapı anlamına gelir.

Dayatma olması

Birinin “şeriata inanıyorum” demesi barışçıldır. Ancak “şeriat gelsin” demek, devletin tüm yapısını, yasalarını, yargısını dini kurallara göre değiştirme çağrısıdır. Bu çağrı, diğer yurttaşların özgürlük alanına müdahale anlamı taşır.

Son olarak Türkiye’de “şeriat isteriz” sloganı çoğu zaman: laikliği hedef alan tehditlerle, silahlı örgüt çağrılarıyla ve sokakta gerilimi tırmandıran eylemlerle birlikte gelmiştir.

Bu nedenle toplum hafızasında bu söylem genellikle barışçıl değil, kışkırtıcı ve bölücü bir çağrı olarak yer etmiştir.