98. sayımızın kapağında “Ah kalbim, ben senden çok çektim, olsun” diyoruz; çünkü kalp bazen yorulur ama vazgeçmez. 

14 Şubat’ta sevgiyi, aşkı, sevmeyi kutladık; kadınlar onları sevdiklerini söyleyen adamlar tarafından katledilirken, bize koşulsuz sevgiyle bağlanan hayvanları öldüren bir yasa hükmünü sürerken, çocukları severiz diyen bir iktidarın onları yoksulluğa açlığa mahkum ettiğine tanıklık ederken… 

14 Şubat’tan üç gün sonraysa LGBTİ+’ları hedef alan yasa tasarısının yeniden Meclis’e geleceğini okuduk. Biz yine de kalbimizin içini eksiltmiyoruz: sevdiklerimizden, birbirimizden ve hayal ettiğimiz eşit yarından sorumluyuz. Kalp kırılabilir; ama yönünü sevgiden yana seçtiğinde umut da atmaya devam eder. Senin kalbinde kimler var?

Betimleme: Görsel, stilize ve illüstratif bir tarzda çizilmiş, mor ve pembe tonların hâkim olduğu bir kompozisyon.  Ortada siyah renkte, iri ve yuvarlak hatlara sahip bir figür duruyor. Figürün yüzü sade ama sevimli: açık renk gözler, küçük bir gülümseme ve yanaklarında mor daireler var. Kolları iki yana açık gibi duruyor ve gövdesinin ortasında parlak pembe bir kalp şekli yer alıyor.  Bu büyük kalbin içi çeşitli küçük sembollerle dolu. Örneğin:  * Göğsünde kalp olan küçük bir insan figürü * Bir köpek ve bir kedi * Uçan bir kuş * Kalpli bir kupa * Saksıda bir çiçek * Kalem * Kitap * Yıldız ve küçük kalpler * Yağmur bulutu * El ele tutuşan üç kişi  Bu semboller sevgi, dostluk, aile, hayvan sevgisi, yaratıcılık ve günlük küçük mutlulukları çağrıştırıyor.  Arka plan mor tonlarda ve hafif ızgara dokulu. Figürün etrafında açık sarı ışık çizgileri var; bu da kalbin ve içindekilerin değerini ya da sıcaklığını vurguluyor gibi görünüyor.  Genel olarak görsel, bir insanın iç dünyasında taşıdığı sevgi ve değer verdiği şeyleri sembolik ve sıcak bir şekilde anlatıyor.