_{24 Kasım 2025, Pazartesi}

Beyza Göktaş, Hatay’dan bildiriyor, çiziyor…

Yıkımın ardından hızla yükselen binaların gölgesinde Antakya, kendi hafızasını ve nefesini arıyor. Betonun her gün biraz daha genişlediği bu topraklarda halk, yeşil alanların neredeyse tamamen yok oluşundan şikâyetçi. Hayvanların yaşam alanları daraldıkça, şehrin canlılığı da sessizce çekiliyor. Çizimdeki eğik turunç ağacı, tüm bu zorlamalara rağmen ayakta kalmaya çalışan son direniş hattı gibi duruyor.

Görsel betimleme: Resimde geniş, boş ve toprak zeminli bir alan görülüyor. Arka planda çok sayıda inşaat vinci ve yükselen binalar, büyük bir şehrin gelişmekte olan bir bölgesini andırıyor. Ufuk çizgisinde puslu dağlar seçiliyor ve gökyüzü açık, soluk bir renkte. Fotoğrafın ortasında, yana doğru eğilmiş büyük bir ağaç var. Ağaç gerçek, fakat üzerine turunçlar eklenmiş gibi görünüyor. Ön planda ise tamamen çizim olan, mavi ve beyaz renkte karakterler ve objeler yer alıyor: Sol tarafta mavi bir kedi, yanında bir mama kabı duruyor. Bir sokak lambasını andıran, uç kısmında kuş olan ilginç bir beyaz çizim var; etrafında küçük renkli çizgi efektleri bulunuyor. Çizilmiş beyaz bir bank yer alıyor. Sağ tarafta yeşil çimlerin üzerinde oturan mavi bir karakter var; yanında mavi bir köpek yatıyor. Çimlerin üzerine sarı küçük çiçekler serpiştirilmiş. Etrafta uçan küçük kuş çizimleri görülüyor. Görsel, gerçek fotoğraf ile sevimli, masalsı illustrasyonların birleşiminden oluşan hoş bir karışım sunuyor.